Nowy system emerytalny powstał w Polsce w roku 1999, wtedy przeprowadzona została reforma emerytalna, dzięki której mamy możliwość gromadzena środków pieniężnych na nasze emerytury w tak zwanych filarach.
Jest to zreformowany Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Jest to system obowiązkowy. -12,22% kwoty wynagrodzenia brutto pozostaje w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, czyli w I filarze -zapis ma miejsce na indywidualnych kontach -środki finansowe znajdujące się na koncie podlegają dziedziczeniu.
Otwarty Fundusz Emerytalny jest to system obowiązkowy. Wszystkie osoby urodzone po dniu 31 grudnia 1968 roku są zobligowane przez ustawodawcę do wyboru jednego z funkcjonujących na polskim rynku OFE, bez możliwości pozostawienia składek jedynie w pierwszym filarze. -osoby urodzone po dniu 31 grudnia 1968 roku, które rozpoczynają pierwszą pracę lub działalność gospodarczą podlegającą ubezpieczeniu społecznemu, na wybór Otwartego Funduszu Emerytalnego mają 7 dni od daty powstania obowiązku ubezpieczenia społecznego.. Jeżeli nie dokonają wyboru samodzielnie , zostaną przydzieleni do funduszu w drodze losowania, które przeprowadzane jest przez ZUS 2 razy w roku, w styczniu i w lipcu. -7,3% wynagrodzenia brutto przechodzi do otwartego Funduszu Emerytalnego -składki są inwestowane i rejestrowane na indywidualnych kontach -środki zgromadzone na koncie podlegają dziedziczeniu -OFE nie mogą upaść ani zbankrutować, -OFE są nadzorowane przez Państwo oraz objęte są ustawowymi gwarancjami bezpieczeństwa.
Wszystkie pozostałe formy długoterminowego oszczędzania na dodatkową emeryturę, np: pracownicze programy emerytalne, fundusze inwestycyjne, inwestycje giełdowe etc. to formy dobrowolne. Twórcy reformy zakładali, że dobrowolne gromadzenie dodatkowych oszczędności emerytalnych w trzecim filarze jest nieodzowne, jeżeli ubezpieczonemu zależy, aby poziom życia na emeryturze nie obniżył się znacząco w stosunku do okresu aktywności zawodowej. .